Blog Psychologie van de tafels

December 2015

Charlotte ‘moet’ de tafels kennen voor de kerstvakantie begint. En daar is ze een tikkie van in paniek. Ik verbaas me erover want ik weet heel zeker dat ze dit klusje wel aankan. Ik oefen wat tafels met haar. Wat me opvalt is dat ze als ze een tafel opzegt, dit met een snelheid, hoge ademhaling en geforceerde stem doet wat alles bij elkaar lijkt als een radio-voetbalverslaggever bij een rete-spannende WK-finale (waarin Nederland wél speelt). Ik vraag haar waarom ze dat zo doet. Ze vertelt ‘dat dat moet’. Oftewel je moet de tafels snel kunnen opzeggen, en in elk geval op haar vorige school werd dat vertaald naar snel, opgefokt met weinig ruimte om adem te halen.

Ik stel haar voor het eens rustig te doen. Dat wil ze niet want dat is niet hoe het moet. Het moet snel! Ik vraag haar of ik iets uit mag leggen over leren, en dat mag gelukkig wel. Ik vertel haar dat je alleen kan leren als je je lekker voelt in je lichaam. Ik vraag haar of het lekker voelt om zo snel te praten, zo hoog adem te halen en zo’n hoge stem te gebruiken. Nee, dat voelt niet lekker. Dat kan ik beamen want als ze zo praat, voel ik al plaatsvervangend druk in mijn borst.

Charlotte heeft al eens met het ‘stemmingsladdertje‘ gewerkt. Onderaan het laddertje zit ‘helemaal in je hum’ en heeft voor haar de kleur roze. Bovenaan het laddertje zit ‘helemaal uit je hum en de weg kwijt’ en heeft voor haar de kleur rood. Ik vertel haar dat ze het beste dingen kan leren als ze roze is. En dat als het eenmaal lukt op een langzame manier terwijl ze roze is, het vanzelf steeds sneller gaat en dat ze er dan roze bij kan blijven. Nou dat lijkt haar wel wat!

En dus oefenen we lekker de tafels, rustig aan en dat gaat heel erg prima. Oh ja, en de druk van de kerstvakantie? Ze had opgepikt dat als je voor de kerstvakantie de tafels nog niet kende, je niet door mag naar de bovenbouw volgend jaar. Of dat zo gezegd is, of dat ze dat er in haar hoofd van geknutseld heeft, weet ik natuurlijk niet. En in beide gevallen is het waar voor haar. Dus dat vraagt ook om een perspectiefverandering (herkadering in NLP-termen). Ik heb haar ook uitgelegd dat de een makkelijk leert als ‘ie het gewoon heel leuk vindt, de ander leert makkelijker met een doel en weer een ander met een dreiging. Ook al zo’n lekker NLP-onderwerp, we noemen het Meta-programma’s. Ik vraag: “hoe leer jij?”. “Nou gewoon omdat ik het heel leuk vindt’. Dus heb ik haar uitgelegd dat de dreiging van ‘niet naar de bovenbouw’ niet voor haar bedoeld is, omdat zij niet op die manier leert. En als extra geruststelling zeg ik dat ik 100% zeker weet dat ze het voor elkaar gaat krijgen omdat we het lekker samen gaan doen. En dat vindt ze fijn.

Tafels, wie had gedacht dat daar zoveel psychologie bij zou komen kijken!

Cathelijne Wildervanck