Blog Ik ben toch niet debiel? Hoogbegaafd in de GGZ

November 2014
Cathelijne Wildervanck

Geregeld ontvangen wij mensen die vastgelopen zijn in de GGZ. Ze zijn niet vastgelopen omdat ze niet te helpen zijn. Ze zijn vastgelopen omdat ze door de begeleiding ernstig het gevoel krijgen voor debiel versleten te worden. Excuus voor het eigenlijk verkeerd gebruik maken van het woord debiel, maar dit is toch wel wat mensen letterlijk dan zeggen: ik heb ADHD maar ik ben toch niet debiel?!

Allereerst: mensen met ADHD hebben volgens de overlevering er last van dat ze moeilijk kunnen plannen, moeilijk structuur houden en niet zo goed zijn in dingen afmaken. Hoe treurig is het dan als een van de eerste adviezen is dat je beter moet leren plannen, dat je gewoon moet zorgen dat je echt afmaakt waar je aan begint en een goede structuur en weekplanning moet aanbrengen en je er dan ook aan houden!!

Misschien zijn tips van deze aard voor sommige mensen eye-openers hoor! Maar op het moment dat je succesvol een universitaire studie hebt afgemaakt, schieten dit soort adviezen misschien een beetje hun doel voorbij. Overigens als je die studie niet hebt afgemaakt volgens mij ook hoor! Alsof je zelf nog niet verzonnen had eerder je wekker te zetten, niet alleen met de afwas te beginnen maar hem ook af te maken en geen dubbele afspraken te maken. Ik noem maar eens wat. Dat kun je zelf ook wel verzinnen! Bij dit soort adviezen gaan cliënten zich vervelen en voelen zich niet serieus genomen en worden zelfs wat opstandig. Met als effect dat ze niet gemotiveerd zijn voor de begeleiding. En wat doen mensen als ze niet echt gemotiveerd zijn? Dan laten ze versloffen, komen te laat of helemaal niet meer en hoera, de therapeut kan dat natuurlijk weer fijn op de ADHD gooien! En als je ontevreden bent over je therapie en iets anders gaat zoeken. krijg je te horen dat het onderbreken van therapie typisch ADHD is en dus onverstandig. Als ADHD-er zit je mooi klem in deze wereld van gebrek aan klantvriendelijkheid en klachtgerichtheid denk ik dan. Zodra je niet tevreden en dus afhaakt of overstapt komt dat niet door de kwaliteit van de therapie maar door je ADHD.

Zo was er eens een intelligente zelfstandige man met een goede baan en met de diagnose ADHD die tweewekelijks in een potje moest plassen zodat men kon testen of hij zijn slaappillen wel slikte. Want als hij die niet slikte mocht hij niet verder met de therapie. Ik word een beetje niet goed!

U weet dat ik altijd probeer om mijn collega’s ‘van het andere instituut’ in te sluiten. En soms word ik gewoon verdrietig, moedeloos en oprecht gefrustreerd als ik zie welke adviezen gegeven worden. Heb je voor de grap eens gegoogeld op “ADHD + studeren”? Als je ziet wat je dan voor adviezen krijgt….

Of de arts die tegen een client van me had gezegd: mijnheer als u nu eens begint met iets langzamer te praten. I rest my case!
Reageren kan altijd! Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen!

Cathelijne Wildervanck