Glaasje water maakt alles beter

April 2018
blog glaasje water adhd centrum nederland

De eerste zomerse dag, loop ik door de Delftse binnenstad in een lekker jurkje en sandaaltjes. Kennelijk moeten mijn voeten even wennen aan dit minder degelijke schoeisel want er gaat iets mis. Flats… voluit op mijn snufferd. Omdat ik mijn handen vol had, kon ik me ook niet opvangen. Dus echt letterlijk ‘op mijn neus’ gevallen.

“Zal ik een glaasje water halen?”

Ik voel me zo zielig en machteloos en heb flinke pijn. Dus ik blijf liggen en gun mezelf dat ik even heel zielig “au au au, ik heb pijn, au au au wat doet dit pijn” te brullen en ik onderneem nog geen poging om overeind te komen. Eerst maar even kalmeren…

Gelukkig komt er hulp. Twee mensen van de parkeerwacht komen naar me toe. Gaat het? Zal ik even een glaasje water halen?

Glaasjes water zijn, zo merk ik de laatste tijd, het toverstafje bij al het leed, pijn en tegenslag. Wat is er toch zo magisch aan dat Nederlandse water dat het kennelijk overal te hulp mag schieten?

Eerlijk gezegd doet een glaasje water mij namelijk helemaal niets. Het is superlief bedoelt. Maar het is meestal meer een handeling die de gever goed doet. We voelen ons namelijk machteloos bij pijn van anderen. We willen helpen. En soms is er gewoon pijn.

Zoals oudste die een totaal niet verwacht slecht cijfer kreeg en daar flink van overstuur was. Als ouder is het niet tof om je kind in pijn en verdriet te zien. Glaasje water dan maar?

Blog glaasje water magic wand adhd centrum nederland

Glaasjes water zijn geen “magic wand”

Glaasjes water zijn geen ‘magic wand’. Ze helpen ons als toeschouwer te dealen met de pijn van een ander, omdat we niets anders kunnen doen. Maar de echte oplossing is contact, en empathie. Want als we pijn hebben dan voelen we niet alleen de fysieke pijn, maar we voelen ook onmacht en schaamte. En vanwege dat laatste gevoel (want ja, het ziet er natuurlijk heel suf uit zo’n volwassen vrouw blèrend op de stoep), dat gevoel van schaamte, willen we heel snel doen alsof alles weer o.k. is. Dus nemen we dat glaasje water aan en doen daarna alsof alles weer goed is. En dan ga ik thuis mijn wonden likken, niet letterlijk overigens. Maar ik ril en tril nog flink.

Moeten we nu massaal stoppen met die glaasjes water? Nee joh, de bedoeling is lief en dat is ook wat waard. Maar misschien goed om te weten dat iemand naast de fysieke pijn ook schaamte, klunzigheid en onmacht voelt. En dat het dan fijn is om geen redder naast je te hebben maar iemand die ook mens is, waarvan je voelt: ‘deze heeft vast ook wel eens languit op zijn snuit gelegen’. Dat helpt, echt waar!

Groet,
Cathelijne

PS Meer weten over pijn, stress, zenuwstelsel, troost, hulp, schaamte en contact? Hoe dat werkt in je lichaam? Hoe je mensen echt een stap verder kan helpen bij grote en kleine trauma’s? Neem dan eens contact op om te ontdekken hoe je hier enorm veel over kunt leren in een van onze opleidingen en workshops!