blog

ADHD werk advies gratis in mei

Mei 2017

Filmpje Kinderen voor kinderen ADHD

Maart 2016

Zomaar een leuk filmpje over ADHD

Blog Strijken

December 2015 Uit PSC Magazine Dochter van 8 was uit spelen. Dat ging niet helemaal goed qua skateboard, tanden en stoep. En dus werden we gebeld dat we haar met spoed moesten komen halen. Vier tanden los, scheef, afgebroken. Het is eng als er iets in je mond aan de hand is, wat je zelf niet kan zien, veel pijn doet en waarvan je niet weet of het nog goed komt. Het is dus ook niet heel erg versterkend als de tandarts geschrokken midden in haar gezicht uitroept: “Zo, wat een ravage!”

ADD & hoogbegaafdheid (volwassenen)

Juni 2014 ADD en hoogbegaafdheid gaan vaak hand in hand Geregeld komen mensen bij ons die last hebben van zowel ADD hebben als van hoogbegaafd zijn. De meeste zorgverleners zien dat als twee verschillende ‘problemen’. Wij denken: je kunt het één niet los zien van het ander. Het is ondoenlijk de grens te bepalen tussen wat veroorzaakt wordt door ADD en wat door hoogbegaafdheid. En het is ook niet nodig. Wij zien de gedragskenmerken als een symptoom en kijken verder: hoe kan iemand beter omgaan met de vele prikkels die hij verwerkt. Want dat heeft ADD vaak gemeenschappelijk met hoogbegaafdheid: veel prikkels binnen laten komen en veel prikkels ‘herkauwen’ van binnen. Coaching bij ADD en hoogbegaafdheid Wij vinden het leuk met slimme mensen te werken. Slimme, soms ook hoogbegaafde mensen, hebben veelal een hoop trucjes ontwikkeld om het leven door te komen. Trucjes die door juffen en meesters, door werkgevers, door anderen in de nabije omgeving niet doorzien worden. Als ADD-er die ook hoogbegaafd is ‘kom je er dan mee weg’, maar het kost een boel energie. Als het goed is prikken onze coaches er wél doorheen en helpen ze je dichter bij je kwaliteiten te komen.

Blog Hum

Mei 2014 Door Cathelijne Wildervanck Vanochtend was jongste wat uit zijn hum. Hij was verdrietig en wilde geen afscheid nemen. Ik bleef daarom maar even wat langer in de klas, met hem op schoot. Net iets buiten de kring zag ik in een hoekje weggedoken een ander jongetje dat een beetje uit zijn hum was. Zacht huilend zat hij in het hoekje tussen boekenkast en verwarming. Ik vroeg hem er bij te komen maar dat wilde hij niet. Ondertussen ging de klas vrolijk zingend de dag starten, wat ik logisch en natuurlijk vond.

Blog Waarom makkelijk doen!

April 2014 Door Cathelijne Wildervanck Ik krijg een mail van de school. Over ongeoorloofd verzuim. Nu heb ik mijn kinderen nog nooit ongeoorloofd van school gehouden en de enkele keer dat ze te laat zijn geweest zat ik ernstig in mijn piepzak. Kortom, ik ben in dit opzicht een braverik. Ik denk dat de brief dan ook niet voor mij bedoeld is. Toch lees ik hem en ik ontdek dat het gaat over ‘hulp voor je kind’ onder schooltijd. Ook nu neem ik het eigenlijk nog voor kennisgeving aan. Het komt erop neer dat je alleen extra hulp voor je kind mag laten plaatsvinden onder schooltijd als het wettelijk erkende hulp is, de directie er mee instemt en het deel uitmaakt van een plan van de IB-er. Mail gaat naar het bakje ‘afgerond’.

Blog Een echt nieuw jaar

April 2014 Door Cathelijne Wildervanck Mijn werk bestaat er uit mensen te helpen af te rekenen met energie-verslindende psychologische processen, af te rekenen met nog-meer-gedachtes-creërende-gedachtes en af te rekenen met onhandige terugkeren patronen. Dus als ik mensen zie en spreek, zie ik vooral de innerlijke tegenstrijdigheden, de onhandige reactiepatronen, de verlangens en de aanpassingsstartegieen. Ik probeer door het sociaal wenselijke gedrag te kijken en te zien en te voelen wat er onder en achter zit. Zodat mensen uiteindelijk weer verbinding kunnen krijgen met hun eigen natuurlijke makkelijke manier van door het leven gaan. Dat werk vind ik leuk, ik krijg er energie van en ik word er klaarblijkelijk ook om gewaardeerd. Ik doe het op een directe (botte?) manier maar met hart en ziel.

Blog spiegel

April 2014 Door Cathelijne Wildervanck We weten het allemaal: kinderen zijn een uitstekende spiegel van hun ouders. Vaak doen ze of precies het omgekeerde of ze vergroten het uit. Zo kan een keurige moeder die zich enorm aan alle grenzen en wensen van anderen houdt een kind krijgen dat overal overheen beukt. Zo kan een moeder die graag de uitzonderingen op alle regels zoekt, een kind krijgen dat mega regeltrouw is en geen centimeter van hoe het hoort afwijkt. Want kinderen voelen soms zo het verlangen van hun ouders, dat zij het maar vast voor ze gaan doen. Zo kreeg ik van onze coach uit Vlaanderen de volgende mail:

Blog Bril van Perfectie

Maart 2014 Door Anita Torenvlied En zo lag ik op een ochtend (heel vroeg) eens te mijmeren over de afgelopen periode. Het huis was nog stil en ook buiten lieten de vogels nog niets van zich horen. Ik dacht aan hoe de afgelopen anderhalf jaar waren verlopen. Onze oudste zoon van toen net 4 liep tussen zijn vader en mij in op weg naar het ziekenhuis. Hij voelde zich al een tijd niet helemaal in orde en de huisarts verwees ons door naar het ziekenhuis omdat hij diabetes type 1 vermoedde. Helaas had de beste man gelijk.

Spiegelneuronen

Maart 2014 Door Cathelijne Wildervanck

Vanochtend was onze jongste wat uit zijn hum. Hij was verdrietig, boos en wilde geen afscheid nemen. Ik bleef daarom maar even wat langer in de klas, met hem op schoot. Net iets buiten de kring zag ik in een hoekje weggedoken een ander jongetje dat een beetje uit zijn hum was. Zacht huilend zat hij tussen boekenkast en verwarming. Ik vroeg hem er bij te komen maar dat wilde hij niet. Ondertussen ging de klas vrolijk zingend de dag starten, wat ik logisch en natuurlijk vond.

  Later op de dag vroeg ik me af of dat eigenlijk wel zo logisch en natuurlijk was. Niets op of aan te merken op de juf en op het ochtendritueel hoor, maar het zette me wel aan het denken: wat zeg je er mee als een verdrietig kind met rust gelaten wordt tot het zelf weer in de kring gaat zitten? Natuurlijk aan de ene kant respect, je mag het op jouw manier en op jouw tijd oplossen. Maar aan de andere kant ook: je moet het zelf oplossen en als je weer leuk bent kan je meedoen. Later vertelde een vriendin dat ze in de huisartspraktijk te maken had met iemand die vermoedelijk iets te veel gedronken had. De hele wachtkamer was gevuld met mensen die deden alsof hun neus bloedde, pas toen deze vrouw weg was kwamen de meningen en tongen los. Misschien ken je dat wel, dat er aan de andere kant van de tram een ruzie uitbreekt en dat jij van binnen de onrust voelt als ware de ruzie naast je. Of dat twee collega's een niet hoorbaar maar wel voelbaar onderonsje hebben. Dat je aanvoelt dat het met die ene moeder op het schoolplein hartstikke slecht gaat ook al staat ze met haar glimlachkaken in. We staan namelijk de hele dag open voor alle emoties die bij anderen langskomen. De een wat meer de ander wat minder. Maar allemaal hebben we op momenten dat het bij iemand spannend, verdrietig, onrustig of angstig wordt, dat ons eigen hartje ook een beetje open gaat staan naar die emotie. Als we dan maar vaak doen alsof dat niet zo is, en gewoon onze gewone verdere gang gaan, wordt het eigenlijk heel ingewikkeld. Voor ons eigen hart en voor dat van anderen. Als een kind onrust of angst ervaart, ruzie of verdriet heeft, gaat zijn stress-zenuwstelsel een beetje te hard wapperen. Kinderen hebben dan nodig dat ze een kunnen meeliften op het kalmerende zenuwstelsel van anderen. Op die manier leren ze eerst via de ander en later zelf om hun eigen emoties te kalmeren en de onrust te repareren. Maar als we te vaak niet kunnen meeliften op het kalmerende zenuwstelsel van aan ander, ontwikkelen we de kwaliteit om onszelf te kalmeren en te repareren wat minder goed. Ogenschijnlijk ontstaat er dan wel rust, maar niet daadwerkelijk van binnen. Zelf oplossen is dus niet iets wat voor de lange termijn winst geeft. En ook volwassenen die er zelf niet helemaal uit komen hebben dus net als kinderen even een leen-zenuwstelsel nodig. Om te leren kalmeren, om te leren repareren en om te leren het pretzenuwstelsel weer aan te zetten. Wat dit met ADHD/ADD te maken heeft? Misschien dat kinderen met ADHD juist snel oppikken dat er iemand emotioneel van de rel is. Misschien zijn dit juist de kinderen die hun hartje snel open hebben staan voor de onrust, het verdriet, de angst of de eenzaamheid van anderen. En omdat ze nog niet weten wat ze daar mee moeten, worden ze zelf druk, stuurs of onbereikbaar. Als we deze kinderen nu geregeld ons zenuwstelsel uitlenen om te leren te kalmeren, zouden dit wel eens zeer waardevolle empathische volwassenen kunnen worden. je zenuwstelsel leen je het simpelste uit door zelf een stemming te voelen die de ander op dat moment goed kan gebruiken. Dan zend je vanzelf iets uit dat het andere zenuwstelsel zal ontvangen, zo werken onze spiegelneuronen nu eenmaal. En als je die stemming een beetje handig kiest, heb je er zelf ook nog lol van!

Blog Pindakaas

September 2013 Door Cathelijne Wildervanck Laten we even aannemen dat ik graag pindakaas op mijn boterhammetjes smeer. Ik denk niet dat het bij iemand opkomt op basis van dit gegeven aan te nemen dat ik dus duo penotti vies vind. Toch? Is geen logische conclusie.Bij andere onderwerpen wordt het kennelijk al minder logisch. Zo schreef ik ooit eens in een nieuwsbrief dat ik een bepaald schooltype een warm hart toedroeg. Ik kreeg prompt een bijna-haat-mail van iemand dat de school waar haar kinderen op zaten heel goed was, dat er niets mis mee was en dat ze zich bij deze uitschreef voor de nieuwsbrief. Eh…sorry maar had ik iets gezegd over die andere school?

Blog Tim

Juni 2013 Door Cathelijne Wildervanck Tim (laten we hem even zo noemen) zit bij mijn dochter op school. Tim is net vier, zit niet bij haar in de klas en toch heb ik al ruimschoots over dit ventje gehoord. Dit ventje is namelijk een brok energie. Zo klein als ’ie is, is het woord stuiterballetje een understatement. Dus heb ik al hilarische verhalen gehoord over Tim die tijdens een excursie naar het vliegveld uit de pilotenstoel geplukt moest worden. Maar ook verdrietige verhalen over een juf die echt enorm haar geduld verloor en Tim die met een toevallig aanwezige mama bij de zandbak moest gaan afkoelen.

Blog Positieve psychologie

Februari 2013 Door Cathelijne Wildervanck Mijn kind is niet druk, hij is gewoon erg energiek. En hij is niet snel afgeleid, maar hij heeft gewoon een groot associatievermogen. Hij is niet overgevoelig, maar juist heel intuïtief. Hij praat niet voor zijn beurt, maar is gewoon enthousiast.

Blog Échte psychiatrie

Januari 2013 Door Cathelijne Wildervanck Gistermiddag was ik spreker op een congres. Er waren nogal wat psychiaters aanwezig, zo ook één van de andere sprekers. Met hem raakte ik na afloop in gesprek en the day after ben ik daar nog steeds beduusd van en ook wel een beetje verdrietig over. Ik deel even de conversatie met deze niet met name te noemen psychiater.

Blog Stilte

Januari 2013 Door Cathelijne Wildervanck Als ik ‘s avonds in mijn bedje lig, dan wordt het op een gegeven moment stil in mijn hoofd. En als het eenmaal stil is, voelt dat zoooo lekker! Dan draai ik me tevreden op mijn zij en ga slapen. Dat is niet altijd zo. Soms is het verre van stil in mijn hoofd. En soms is het ook verre van stil om mij heen. Dus die cliënt met drie kleine kinderen en een vierde op komst kon ik heel goed begrijpen. Het is namelijk bijna nooit stil om je heen. En sommige mensen hebben dat juist extra nodig, ik bijvoorbeeld.

Blog Wereldmodel

Januari 2013 Door Cathelijne Wildervanck Vroeger dacht ik dat ik getikt was. Nu weet ik dat ik een I-tje ben, je weet wel, die van Myers-Briggs. Dus snap ik beter waarom ik eigenlijk niet zo’n feestbeest ben. Ik ben trouwens een I-tje met een tonaal voorkeursysteem. Da’s een dubbele uitdaging op een feestje! En dus kan ik ook kansloos jaloers zijn op bijvoorbeeld mijn wederhelft die vijf keer “papa, papa” kan weerstaan en zonder haperen gewoon zijn verhaal afmaakt. Ook heb ik dankzij het model van de neurologische niveaus ontdekt waarom gesprekken nog al eens mis liepen: ik miste de onderste helft van het model.

Blog Moeder en dochter

December 2012 Door Cathelijne Wildervanck Op stap met dochterlief is leuk. We houden van echte ‘damesdingen’ zoals we dat dan noemen. Shoppen, naar de kapper, nagellakjes kopen. Dat soort dingen. Ook samen met de jongens op stap kan leuk zijn, als we gaan zwemmen bijvoorbeeld. Dochter is 5 en moeder is 41. En moeder snapt het langzaam maar zeker. Want vrijwel elk uitstapje gaat het mis. Uiteindelijk. Of het uitstapje nu drie uur duurt of twintig minuten. Het gaat mis. In de laatste tien keer zestig seconden. Steevast.

Blog Flawless

September 2012 Door Cathelijne Wildervanck Ik heb een trekje aan mijn neus. Wie mij kent weet het, je kunt er eigenlijk niet omheen dat mijn neus op gepaste en ongepaste momenten even een kleine zwaai naar rechts wil maken. Verder heb ik bij voortduring strijd om mijn gewicht, en nu ik dit publiekelijk verklaard heb vrees ik dat mijn gejojo ook nog eens extra aandacht zal trekken. Dingen die ik niet gefixed krijg, suffe trekjes en patronen die ik zelfs niet met een goed in elkaar gezet ‘swish’-patroon veranderd krijg. Na tien jaar NLP nog steeds niet flawless, laat staan ‘verlicht en getransformeerd’.

Blog Batstra

Augustus 2012 Door Cathelijne Wildervanck Mijn oorsprong ligt in Groningen. Daar ben ik geboren en getogen. En om definitieve stigma’s te voorkomen, ben ik er een week voor ik 25 werd vertrokken. Een kwart eeuw Groningen leek me onoverkomelijk. Ik heb me er altijd zeer thuis gevoeld. Maar ja, volgens mijn echtgenoot houdt de wereld boven Utrecht op. Dus ben ik een Randstedeling geworden. Mijn eerste jaren in de Randstad moest men aan mij wennen. Ik was bot. Ik ging aan de slag in Breda als docent aan een HEAO, daar vond men mij helemaal bot. Ik was zo stellig in mijn uitspraken! Ik heb bijgeleerd….

Blog Het houdt nooit op

Maart 2012 Door Cathelijne Wildervanck Vandaag vier ouders gecoacht. Drie moeders en een vader. En allemaal zeggen ze hetzelfde: ik ben moe, het is zoveel, ik trek het eigenlijk niet. Het is zo hard werken. En dan probeer ik ze uit te leggen: als jij niet in je lijf bent, gaan je kinderen aan je lopen morrelen. Als jij onrustig bent, gaan je kinderen dat spiegelen. Als jij gefrustreerd bent, is de kans op rustige lieve kindjes niet zo groot. Het gaat er om niet de kansloze chaos voeding te geven, het gaat er om je eigen plezier, geluk en het gevoel van leven ipv overleven te voeden.