Blog Structuur!

Maart 2012

Door Cathelijne Wildervanck

Tot nu toe hield ik mijn frustratie in. Vond het niet politiek, niet verstandig. Maar nu ga ik het toch maar met u delen. Waar ik gefrustreerd over ben? Over de tips&trucs die gegeven worden rondom ADHD/ADD. En dan het meest aan de Gouden Tip: breng structuur aan!

Dan lees ik bijvoorbeeld:

“Voor alle kinderen is structuur belangrijk. En nog meer voor kinderen met ADHD. Maak met het hele gezin duidelijke afspraken en wees consequent in de naleving ervan. Het kan handig zijn een overzicht op te hangen met ieders taken, bijvoorbeeld met pictogrammen.”

Het klinkt zo verstandig allemaal! Daar zou je toch niets op tegen kunnen hebben? Helaas weet ik dat het in heel veel gevallen niet werkt. Wat het dan oplevert? Strijd in het gezin en dus frustratie van alle betrokkenen. En vaak op zijn minst een hele vermoeide moeder! En daar zit je niet op te wachten, toch?

Als we nu eens zouden ophouden met generaliseren. Niet elk kind met ADHD heeft behoefte aan structuur. Niet elk kind gedijt onder consequent zijn. Althans niet in de rigide mate die aan gezinnen door veel hulpverleners voorgesteld wordt. Vervang het woord structuur eens door het woord veiligheid. Een kind heeft behoefte aan de wereld begrijpen en kunnen voorspellen. Maar er zijn veel meer manieren om dat gevoel te bereiken!

Maar laten we eens beginnen bij het begin, en dus de vraag waarom ik Structuur soms een boosdoener vind? Welk gevoel heb jij als ouder bij het woord structuur? Vind je het een lekker woord? Roept het een positief gevoel op in je lichaam? Zo ja mooi. Zo nee, dan ben je elke keer weer als je structuur wil doorvoeren, je twee breindelen aan het laten strijden. Je denkbrein zegt: “ik wil structuur!”. Je voelbrein zegt: “nee, nee, nee dat wil ik niet!”. Je hebt nu eenmaal twee beslissingskanalen. Het denk-kanaal en het voelkanaal. En als jouw voelkanaal in opstand komt bij Structuur-Rust-Regelmaat, hoe congruent denk je dat je die boodschap dan doorvoert? En hoe denk je dat het dan bij je kind voelt? En terzijde: het voelbrein wint, altijd!

Er zijn mensen, bijvoorbeeld zoals ik, die zich heel prettig voelen bij een van buiten opgelegde structuur. Met mate trouwens, als ik het over mezelf heb. Maar ik vind het inderdaad fijn als de auto op zijn vaste plek staat, we elke dag op hetzelfde tijdstip ergens aan beginnen en iedereen op hetzelfde tijdstip naar bed gaat. Waarom? Omdat ik als mama dan weet wanneer ik kan ontspannen en aan mezelf toekom. Maar in de tijd dat ik aan mezelf toekom en kan ontspannen haat ik structuur! Dan wil ik mijn gedachtes volgen in het tempo zoals ze opkomen. Zonder gepor van de buitenwereld!

Er zijn mensen die iets anders nodig hebben om tot hun recht te komen. Een gevoel van vrijheid, van zelfvertrouwen, contact, controle, uitdaging etc. Het is interessant om uit te zoeken wat dat woord voor jouw kind is. Waar jouw kind als een soepel afgestelde derailleur op gaat lopen. Vervang bijvoorbeeld het woord ‘structuur’ eens door het woorden als veiligheid, contact, ruimte etc. Hoe voelt jouw kind zich veilig en op zijn gemak, waardoor het het gevoel heeft grip op zijn wereld te krijgen. Structuur beste lezers is namelijk een middel: een middel om de wereld beter te vatten. En soms werkt een ander middel beter!

Structuur werkt soms wel, en soms is het een voortdurend touwtrekken en dus frustrerend. Het werkt in elk geval niet als je het geforceerd doorvoert ‘omdat het kind ADHD/ADD heeft’. Het effect is dan vaak dat ouders iets proberen door te voeren dat niet hun aard is en kinderen die daar weer op reageren. Wat je dan krijgt is: ouders en kinderen die zich gaan proppen in een sociaal wenselijk hokje en er ooit een keer gillend uit knallen. En dan is het steeds minder leuk in huis. En daar geven we de ADHD dan de schuld van……