Blog Stilte

Januari 2013

Door Cathelijne Wildervanck

Als ik ‘s avonds in mijn bedje lig, dan wordt het op een gegeven moment stil in mijn hoofd. En als het eenmaal stil is, voelt dat zoooo lekker! Dan draai ik me tevreden op mijn zij en ga slapen.

Dat is niet altijd zo. Soms is het verre van stil in mijn hoofd. En soms is het ook verre van stil om mij heen. Dus die cliënt met drie kleine kinderen en een vierde op komst kon ik heel goed begrijpen. Het is namelijk bijna nooit stil om je heen. En sommige mensen hebben dat juist extra nodig, ik bijvoorbeeld.

Ik biechtte de cliënt mijn geheim op. Het was toen september en nog lekker weer, en ik vertelde hem dat ik de hele zomer in de camper had geslapen. Naast het huis. Met onze oudste zoon. Want die vond het leuk en knus om in de camper te slapen. En ik vind het onplezierig dat hij daar alleen slaapt dus ik slaap er ook. Voor hem, dat zeg ik tenminste. Maar tjonge jonge jonge wat is het lekker om ’s avonds het trappetje op te klimmen en in de koof te kruipen. Dat knusse kleine nestje boven de bestuurderscabine. En het gordijntje dicht te trekken en dan…. is de wereld weg! En dus vroeg ik elke avond aan de oudste: wil je in de camper of in je bed slapen. En hij koos camper.

Geen wasmachine die bromt. Geen kinderen die ’s nachts moeten plassen en dat nog niet alleen kunnen. Geen onverwachte telefoon, geen televisie, geen internet. Geen gesnurk van jongste dat het halve huis doordreunt, geen speen of knuffel kwijt. Gewoon niets. Gewoon 8 uur helemaal op de uitstand mogen!

Ik vertelde hem dit en hij keek me met een ‘dus ik ben niet gek’-blik aan. Nee, hij is niet gek, en ik ook niet. En sommige mensen hebben nu eenmaal meer stilte, meer niets, meer binnenin-tijd nodig dan anderen. Dat zijn niet noodzakelijkerwijs enorm creatieve, originele of ADHD-mensen. Dat zijn gewoon mensen die enorm kunnen genieten van niets, van leeg, van vrij. Van alleen je eigen gedachten horen fluisteren.

Inmiddels is het te koud voor de camper. En inmiddels heb ik ook een verrukkelijk nestje gebouwd op zolder. Gewoon achter twee dikke deuren, onder de schuine wand, lekker knus. En elke avond als ik in mijn bedje lig, wordt het langzaam maar zeker stil in mijn hoofd. En dat is zooooo lekker!